نيّر ( . . . - 1265 ) مهدى ايزدى ، ملقب به نيّر خاقان ، متخلص به نيّر ، فرزند ابو طالب مستوفى شيرازى ، در سال 1265 هجرى شمسى در تهران پا به عرصهء هستى گذاشت ، علوم ادبيه و عربيه را از استادان فن نيكو فراگرفت . نيّر خاقان ، به علت حسن خط و خوشنويسى كه داشت در سلك منشيان فتحعلى خان صاحب ديوان و حسينقلى خان نظام السلطنه منظوم گشت و سفرهايى نيز به نقاط مختلف ايران كرد و با مشاهير علم و ادب درآميخت . نيّر خاقان ، در سال 1286 شمسى وارد خدمت وزارت جنگ شد ، در اوايل سلطنت رضا شاه به دربار منتقل گرديد و در دفتر مخصوص به سمت منشيگرى به خدمت مشغول شد و سالها در اين سمت انجام‌وظيفه كرد . نيّر خاقان از منشيان توانا و چيره‌دست بود و مجموعهء منشآتش به چاپ رسيد و در مدارس مورد استفاده دانش‌آموزان قرار گرفت . نيّر از شعراى توانا و از اديبان نامور بود و در سرودن انواع شعر مهارت داشت ، اما به غزل بيش از انواع ديگر شعر توجه داشت و غزلياتش نشان‌دهندهء توانايى و مهارت اوست . اينك چند نمونه از نظم او : طاير قدس ما ز جان بگذشته سرمست از مى جانانه‌ايم * همقسم با ساقى و هم‌عهد با پيمانه‌ايم گر بسوزيم از غم عشقش عجب نبود از آنك * گرد شمع عارضش گردنده چون پروانه‌ايم آشنا گشتيم تا با ساكنان كوى دوست * از خود و از هرچه در گيتى بود بيگانه‌ايم